Obowiazek ewidencji sprzedazy

Każdy przedsiębiorca, w myśl obowiązującej ustawy o rachunkowości, ma cel prowadzenia ewidencji majątku przedsiębiorstwa. Ewidencją taką jest rejestracja środków trwałych.

Środki trwałe marki to: grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntów, domy i budowle, maszyny, środki transportu, sprzęty także własne urządzenia, których wartość w terminie ich kupienia przekracza kwotę trzy tysiące pięćset dobrych a potrzebuje on istnieć współwłasnością lub własnością podatnika czy firmy. Obowiązek wpisania składnika majątku do rejestru środków trwałych trwa w miesiącu, w którym został on nabyty.

Ewidencja środków trwałych może być zaciągana w pracy kupionej w wydawnictwach akcydensowych, na wydrukowanych umowach z prawymi rubrykami z komputera, na kartach ręcznie zrobionych z narysowanymi tabelkami albo w zeszytach bez odpowiednich tabelek, jednak wpisy muszą zawierać wszystkie potrzebne do zarejestrowania dane. Powodem jest ręczne wypełnianie wykorzystywanego w nazwie dokumentu.

Środki trwałe ewidencjonuje się na bazie dokumentów, które mają wartość początkową wpisywanych środków. Tabela do rejestracji środków trwałych powinna zawierać: liczbę porządkową, datę nabycia i pozwolenia do użycia, dane dokumentu potwierdzającego zakup, opis środka trwałego, symbol Klasyfikacji Środków Trwałych, cenę początkową, stawkę amortyzacji (uzależniona istnieje z lat użytkowania), kwotę odpisu amortyzacyjnego, zaktualizowaną wartość początkową, tą kwotę odpisów amortyzacyjnych oraz datę kasacji wraz z przyczyną jej zrobienia. W wypadku sprzedaży środka należy wpisać datę sprzedaży, jeśli środek trwały ulegnie zniszczeniu, należy dołączyć protokół likwidacji. Pamiętając o obowiązującej ustawie, firma musi wziąć wszystkie dokumenty potwierdzające nabycie środków trwałych.